Waarom pakketdrones hier nog niet vliegen

Er worden in Nederland 600 miljoen pakketten per jaar bezorgd. Dat cijfer noemde sectoreconoom Albert Jan Swart van ABN AMRO deze week in een stuk van EenVandaag over de bezorgindustrie. Tien jaar geleden waren het er 300 miljoen. De markt is verdubbeld, het personeel is er niet, en dus komt onvermijdelijk de vraag terug: wanneer gaat dit door de lucht?

Wij vliegen graag, dus we hebben het gewoon uitgerekend. En die som is precies de reden waarom je in 2026 nog steeds geen pakketten boven je straat ziet hangen.

De som

600 miljoen pakketten per jaar is gemiddeld ruim 1,6 miljoen per dag. Een bezorgdrone neemt er één per vlucht mee. Elke vlucht is een start en een landing, dus je zit op zo’n 3,3 miljoen vliegbewegingen per dag.

Ter vergelijking: Schiphol draait ongeveer 1.300 vliegbewegingen per dag. Alle pakketten door de lucht zou dus ruwweg tweeduizend keer Schiphol betekenen, elke dag, verspreid over woonwijken op honderd meter hoogte.

En dan het aantal toestellen. Een bezorgdrone die realistisch tien tot twintig ritjes per dag haalt — laden, vliegen, afleveren, terug, accu wisselen — heb je er 80.000 tot 160.000 van nodig. Plus laadstations, plus onderhoud, plus mensen die ze laden — want tot het pakket in de klem hangt is het gewoon handwerk.

Waarom die som niet klopt met wat drones goed kunnen

Het probleem is niet de techniek van het vliegen zelf. Dat werkt al jaren. Het probleem is dat pakketbezorging precies de eigenschappen heeft waar een drone slecht in is:

• Gewicht. De meeste bezorgdrones tillen 2 tot 2,5 kilo. Een flink deel van wat er in Nederland besteld wordt — schoenen, boeken, kleine elektronica — past daar prima onder. Een wasmachine, een bank of een doos katrollen niet. De categorie die per drone kán, is maar een deel van het volume.
• Dichtheid. Drone-bezorging werkt het best waar de afstanden groot zijn en de adressen ver uit elkaar liggen. Nederland is het tegenovergestelde: een bezorger die in één straat twaalf pakketten afgeeft, verslaat twaalf losse vluchten met gemak.
• Luchtruim. Vliegen buiten je zicht (BVLOS) boven bebouwd gebied vraagt in de EU om een vergunning in de specifieke categorie, plus een luchtruim waarin toestellen elkaar automatisch ontwijken. Dat systeem heet U-space en bestaat op papier sinds 2021, maar draait nergens in Nederland op de schaal die je hiervoor nodig hebt.
• Geluid. Onderschat dit niet. Eén drone boven je tuin is een leuk geluid. Vierhonderd per dag is een dossier bij de gemeente.

Wat er in plaats daarvan gebeurt

De innovatie die de bezorgsector wél doorvoert is een stuk saaier en veel effectiever: pakketkluizen. Swart legt het simpel uit — een bezorger die vijftig pakketten in één keer in een pakketwand zet, hoeft geen vijftig adressen langs. Dat netwerk wordt steeds fijnmaziger, zodat je niet ver hoeft te lopen.

Verder ziet hij zelfrijdende karretjes voor zich die het pakket op de stoep zetten. Op de grond, dus zonder luchtruim, zonder geluidsklacht en zonder gewichtslimiet van 2 kilo. Dat is technisch minder spannend en operationeel veel makkelijker.

Aan de achterkant doet AI intussen het werk waar niemand foto’s van maakt: voorspellen hoeveel pakketten er morgen binnenkomen, vormen en formaten herkennen in het sorteercentrum, routes plannen. Daar zit de winst, niet in de laatste honderd meter.

Waar de bezorgdrone wél al vliegt

Dat de massabezorging niet gaat lukken, betekent niet dat de toepassing nergens werkt. De logica draait alleen om: een drone wint waar de weg traag, duur of onbereikbaar is en de lading licht en urgent.

• Medische spoedtransporten tussen ziekenhuizen: bloed, weefsel, medicatie. Weinig gewicht, hoge tijdswaarde.
• Eilanden en offshore-locaties. Een onderdeel naar een windpark of een boorplatform is per drone sneller en goedkoper dan per boot of helikopter.
• Afgelegen gebieden met slechte wegen — waar de bekendste bezorgprojecten ter wereld ook echt draaien, en niet toevallig buiten dichtbevolkt Europa.

Dat is een eerlijker beeld dan “straks brengt een drone je bestelling”. De vraag is niet of het kan, maar of het van de auto wint. In een Nederlandse rijtjesstraat wint de auto.

Of dit in Nederland ook zo gaat lopen

De eerste echte drone-bezorging in Nederland komt er waarschijnlijk wel, maar dan als spoedlijn tussen twee vaste punten — ziekenhuis naar lab, haven naar schip — en niet als iets wat bij jou aanbelt. Zodra je leest dat er ergens een permanente BVLOS-corridor boven Nederlands grondgebied wordt aangewezen, is dat het moment waarop het serieus wordt. Tot die tijd is elke persbericht-drone met een pakketje eronder vooral een leuke video.

Meer over wat er nu al wél zinvol is met drones buiten de hobby: onze stukken over meten vanuit de lucht en over waar verantwoordelijkheid begint bij drones. Voor wie vooral in de techniek zit: we schreven eerder over waarom de vorm van een straaldrone zoveel uitmaakt.

Bron: EenVandaag, 6 augustus 2026, met sectoreconoom Albert Jan Swart (ABN AMRO). De rekenvoorbeelden zijn van onze redactie.