Uber wil 1 miljoen dronebezorgingen per dag

Eén miljoen dronebezorgingen per dag. Dat is het getal dat Uber en Zipline gisteren op tafel legden, met 2029 als deadline. Reken het even om: bijna twaalf pakketjes per seconde, dag en nacht. Zo’n cijfer is makkelijk opschrijven en lastig vliegen — dus laten we kijken wat eronder zit.

De twee bedrijven sluiten een partnerschap waarbij bestellingen via Uber Eats door autonome drones van Zipline worden bezorgd, meldt Dronewatch. De eerste vluchten moeten later dit jaar starten in Dallas en Houston, waar Zipline al vliegt. Uber investeert ook in Zipline; hoeveel, zeggen ze niet.

Wat er nieuw aan is

Niet de techniek. Zipline bezorgt al jaren, eerst medische spullen in Afrika, inmiddels ook boodschappen en maaltijden in de Verenigde Staten. Volgens het bedrijf zijn er meer dan 20 miljoen artikelen bezorgd.

Nieuw is dat de drone in een app verdwijnt die mensen al op hun telefoon hebben. Je bestelt bij een restaurant in Uber Eats, en als een drone die bezorging aankan, gaat het zo. Geen aparte app, geen aparte dienst. Dat is precies de stap waar dronebezorging al jaren op wacht: het moment dat de klant niet meer voor een drone kiest, maar gewoon voor eten.

Even narekenen wat een miljoen per dag betekent

Pak een rekenmachine erbij, want dit is het leukste stukje. Eén miljoen bezorgingen per dag, verdeeld over 24 uur, is ruim 41.000 per uur. Doet één drone drie bezorgingen per uur — vliegen, afleveren, terug, laden — dan heb je zo’n 14.000 drones nodig die continu in de lucht hangen. Bouw je een marge in voor laden, onderhoud en weer, dan zit je al snel op het dubbele.

Zet daar het andere getal uit het bericht naast en het wordt pas echt groot. Een miljoen per dag is 365 miljoen per jaar. Zipline heeft in al zijn jaren samen ruim 20 miljoen artikelen bezorgd. Ze mikken dus op ongeveer achttien keer hun hele geschiedenis, elk jaar. Dat is geen kwestie van er nog een paar hubs bij zetten; dat is een luchtverkeersvraagstuk.

Waarom het meestal niet op techniek stukloopt

Kijk naar Manna, het Ierse bedrijf dat in juni de commerciële bezorging in eigen land stillegde. Niet omdat de drones niet vlogen, maar omdat een landelijk kader ontbrak en lokale overheden dronehubs tegenhielden. Reden: geluid. Bewoners die elke paar minuten een zoemend ding over hun tuin horen, worden geen fan.

Dat is ook precies waarom je hier in Nederland nog geen maaltijd uit de lucht krijgt. We schreven eerder waarom pakketbezorging per drone in Nederland nog niet vliegt: dichtbebouwd, druk laag luchtruim, en per gemeente andere regels. En wat er gebeurt als één drone opduikt waar hij niet hoort, zag je bij de luchthaven van Hannover, die een nacht dichtging voor één toestel.

Wat wij ervan denken

De schaal in dit bericht is een verkoopgetal, geen planning. Uber en Zipline noemen een doel voor eind 2029, geen tussenstappen, geen aantal hubs, geen investeringsbedrag. Dat is de moderne manier om te zeggen: we geloven erin en we willen dat jij dat ook doet.

Wat wél interessant is voor iedereen die zelf vliegt: als dit werkt, dan gebeurt dat in dezelfde onderste laag van het luchtruim waar hobbyvliegers zitten. Grote commerciële bezorgnetwerken duwen automatisch strengere eisen door voor iedereen eronder: verplichte identificatie, vaste corridors, geofencing die je niet uit kunt zetten. In de VS is dat de discussie van 2029. Bij ons is het de discussie van zodra het eerste bedrijf hier een vergunning krijgt.

Voorlopig blijft het bij twee Amerikaanse steden, later dit jaar. Dat is de enige harde afspraak in dit bericht. Wij houden vooral de Amerikaanse regelgeving rond drones in de gaten, want wat daar wordt bedacht, komt hier vaak een paar jaar later in een Europese jas terug.